ഋതു സംക്രമപ്പുഴ
ഗതിമാറിയൊഴുകുന്നു
കാലമോ സങ്കടക്കടലിലേക്കാഴുന്നൂ...
വര്ഷമേഘങ്ങള്ക്ക്
കണ്ണുനീര്ക്കണമില്ലിന്ന്
ഹൃദയ നീരുറവയും
വറ്റി വരണ്ടു വസുധയും
വാ പിളര്ന്നു
കേഴുന്നു നിത്യം വിമൂകമായ്..
ശ്രാവണപ്പൂക്കള്ക്ക്
ചിരിയില്ല, ചൊടിയില്ല, ചെടിയുമില്ല-
തമിഴകത്തൊടിയിലെ
കീടനാശിനിയില് കുളിച്ച
പൂമണം പേറും
കാറ്റല ഈ മലനാട്ടിലേക്കെത്തീടുന്നു
അവിടുത്തെ കായ്കറിക്കലവറ
വിഷമയ വിഭവങ്ങളൊരുക്കീടുന്നു.
മാവേലിയില്ലിന്ന്
വേലികള്- മുള്ളുവേലികളുണ്ടെങ്ങും
പോയ്പ്പോയൊരോണത്തിന്
നേര്ത്തുള്ളൊരീണമായ്
ഓര്മ്മതന് തിരുശേഷിപ്പു
മാത്രമായിന്നേറും
വിപണന മഹാമഹം - സര്വ്വ വാണിഭ സഞ്ചയം.
വിശ്വ വാണിഭ
വലയില് വീഴ്ത്തിയും
ആഗോളഗ്രാമ മിഥ്യകള്
വാഴ്ത്തവേ
മമ ഗ്രാമ ഗ്രാമാന്തര
സീമകളില് നില്ക്കും
അത്യുഷ്ണ ശാഖികളില്
പൂക്കും
രുധിര സന്ധ്യകളുടെ
വിഷാദ മണ്ഡലത്തെ തേടി
അന്ധകാരത്തിനഹന്ത
കൂടണയുമ്പോള്-
നാട്ടുചെമ്പകവുമതിന്
സാന്ത്വനത്തറകളും
നഷ്ട ബാല്യങ്ങള്ക്ക്
മാമ്പഴം നീട്ടിത്തന്ന
വീട്ടുകയ്യാലയ്ക്കലെ
മുതുമുത്തച്ഛന് മാവും
മാഞ്ചുവട്ടിലെ കൊച്ചു
കളി വീടുകളും
നന്മയുടെ പൊന്കണി
തീര്ക്കാനുണരുന്ന
കനവിന്റെ കര്ണ്ണികാരപ്പൂക്കളും
പഴമയുടെ പൂങ്കിളികളൂയലാടു-
ന്നിളം തെങ്ങോലത്തുമ്പുകളുരുവിടും
ശാന്തി മന്ത്രങ്ങളും
സമൃദ്ധിയുടെ നെന്മണിക്കതിര്ക്കുലകള്
നെഞ്ചേറ്റും
പുഞ്ചവയലേലയും തത്തമ്മകളമൊഴിയും
പച്ചനിറപ്പായല്ക്കുളത്തിന്
പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞുള്ളതാം
പൈതൃകപ്പടവുകളും
പൂത്താലിപ്പൂനിരയും
മറയുന്നുവേതോ മൃതിഭാവമായ്
മാറുന്നുവേതോ സ്മൃതി ചിത്രമായ്.
സര്,
ReplyDeleteനാട്ടു ചെമ്പകവും അതിന് സാന്ത്വന തറകളും മറഞ്ഞുപോയാലും സുഗന്ധം ബാക്കിയാവുന്നു....സുഗന്ധം പോലെ. നല്ല കവിത. അഭിനന്ദനങ്ങള് .