ഒരു സങ്കല്‍പ്പം ----സതീശന്‍ഇരിട്ടി

കരയാനെനിക്കിനിയാവില്ല നിശ്ചയം 
ചിരിക്കും മരണംവരെ ചിരിച്ചേ മരിക്കൂ ഞാന്‍ ; ഓര്‍ക്കുവാനാവില്ലിനി നിശ്ചയം 
പിന്‍പേപോയ ഭൂതകാലത്തിന്‍ 
നിഴല്‍ നാടക രംഗങ്ങളെ .

നഷ്ട സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കിള്ളിപ്പുറത്തിട്ടവക്കുമേല്‍ 
കണ്ണീരുവീഴ്ത്തി ക്കാലം കഴിക്കാനാവില്ലിനി 
വ്യര്‍ത്ഥ ബോധത്തിന്‍ നീളും 
പാതക്കുമീതേ പാദം 
തേച്ചു തേച്ചാത്മാവിനെക്കൊല്ലുവാനാവില്ലിനി !

ശൂന്യതനിഴല്‍വീഴ്ത്തുമാത്മാവില്‍ 
സന്തോഷത്തിന്‍ 
കുങ്കുമപ്പൂക്കള്‍ കൊണ്ടുനിറക്കാം --
സ്നേഹത്തിന്റെ ആവണിപ്പൂക്കളായിരം ചാര്‍ത്താം 

ചോരയും നീരുംവറ്റി 
ച്ചാരുതചോര്‍ന്നേതീരും ഋതുക്കള്‍ വരും 
വന്നുപോകുമീ താഴ്വാരത്തില്‍ 
വേഴാബല്‍ കണക്കുനാം കേഴുന്നു 
തിരിച്ചിനി വരില്ലാകാലം 
പോയ സുന്ദര വിഭാതങ്ങള്‍ !