ഭൂമിക്ക്‌ പനിക്കുന്നു

ജിഷ  കൊളക്കാട്‌


ഭൂമിതൻ മജ്ജ ചുരണ്ടിയെടുത്തു നാം
ഒട്ടേറെ മണിമേട കെട്ടുന്നു ഞൊടിയിടെ
കോൺക്രീറ്റ്‌ മാളികക്കൃഷികൾ തഴയ്ക്കുന്നു
സ്വാർത്ഥത മൂത്തു സ്വഭാണ്ഡം നിറയ്ക്കുന്നു
ഭൂമിതൻ ഓജസ്സും തേജസ്സും ഛേദിച്ച്‌
ഹരിതാഭ കൊല്ലുവാൻ വെമ്പലാണിപ്പോഴും
എൻ തോളിലും തണലിലും രാപ്പാർത്തുറങ്ങുവാൻ
മേല്ക്കൂര തേടിയലയുന്നു പാവങ്ങൾ !
ന്യൂട്രോണും പ്രോടോണും പ്രണയിച്ചു പ്രണയിച്ചു
മാനവരാശിതൻ ചലനം നിലയ്ക്കുമോ.........?
ദിഗന്തം നടുങ്ങുന്ന യുദ്ധങ്ങളെപ്പോഴും
ദു:ഖങ്ങൾ നാശങ്ങൾ മാത്രം വരുത്തുന്നു
ഇനിയും പിറക്കാത്ത തളിരുകളേ നിങ്ങൾ
ഈ ഉദരത്തിനു മാപ്പു തരൂ........
ആവില്ല നിങ്ങൾക്കീക്കാലത്തു ജീവിക്കാൻ
മാനവും മേനിയും കല്മഷമായിടും
പിഞ്ചിളം മെയ്യിലും ചുടുചോര തേടുന്നു
ആസക്തിയാം കറ പൂണ്ടു ചിലരിവർ..........
ഇനിയൊരു മോക്ഷമുണ്ടാവണം മർത്ത്യനിൽ.......
തിന്മതൻ നിഗ്രഹം നല്കണം മർത്ത്യനിൽ........